Küresel piyasalardaki dalgalanmalar ve iç piyasada altına artan talep, dolandırıcıların hareket alanını genişletti. Kapalıçarşı’dan modern rafinaj tesislerine uzanan altın ticaretinde, ürünün gerçek olup olmadığını anlamak her zamankinden daha önemli hâle geldi. Uzmanlar, bazı temel kontrollerle sahte altın riskinin azaltılabileceğini belirtiyor.
İşte işinize yarayabilecke bazı ipuçları
Damga ve ayar bilgileri mutlaka kontrol edilmeli:
Gerçek altın ve gümüş ürünlerde üretici rafinerinin logosu, metalin saflık oranı ve ağırlık bilgisi bulunmalı. Takılarda genellikle “916” (22 ayar), “750” (18 ayar) ve “585” (14 ayar) ibareleri yer alıyor. Uzmanlar, damganın tek başına güvenilir olmadığını, sahtecilerin bunları taklit edebileceğini vurguluyor.
Mıknatıs testiyle ilk eleme:
Altın ve gümüş manyetik olmayan metallerdir. Bir ürün mıknatısa yapışıyorsa, içinde demir, nikel veya kobalt gibi düşük değerli metaller bulunma ihtimali yüksek. Bu test, sahteciliği hızlı ve pratik şekilde tespit etmek için kullanılabiliyor.
Ses ve yumuşaklık önemli ipuçları veriyor
Altın yumuşak bir metaldir. Isırıldığında veya baskı uygulandığında iz bırakması gerçek olabileceğine işaret eder. Sert bir zemine bırakıldığında tok ve kısa bir ses çıkarırken, sahte ürünler daha tiz ve çınlayan bir ses verir.
Özgül ağırlık hesabı profesyonellerin tercihi
Altın yoğunluğu yüksek bir metaldir. Profesyoneller ürünü saf su dolu bir kaba yerleştirip hacim ölçümü yaparak ağırlıkla karşılaştırır. Elde edilen değer altının özgül ağırlığı olan 19.32 g/cm³’ten sapıyorsa, bakır veya tungsten gibi metaller içerebileceği düşünülür.
“Güvenli liman” için sertifikalı ürünler öne çıkıyor
Satın alma kaynağı uzmanların en çok vurguladığı konu. LBMA sertifikalı rafinerilerden ürün almak, ambalajın kırılmaz ve QR kod ile seri numarası içermesi, piyasa değerinin çok altındaki “ucuz altın” tekliflerinden kaçınmak dolandırıcılığa karşı korunmayı sağlıyor.
